De autobiografische roman van Irani bestaat grofweg uit twee delen. Het eerste deel beschrijft haar leven in Iran, het tweede deel haar strijd om in Nederland een zelfstandig bestaan op te kunnen bouwen. Beide delen beschrijven vormen van onderdrukking die niet los van elkaar gezien kunnen worden. De onderdrukking in Iran door een totalitair-religieus regime, en de onderdrukking in Nederland door instanties die het uiterst strenge vreemdelingenbeleid uitvoeren. Met als constante de mannenmacht waar Irani steeds mee geconfronteerd wordt.

Een deel van deze thematiek zal voor veel lezers deels bekend terein zijn. Over de religieuze dictatuur in Iran wordt vrij regelmatig in de media bericht, en ook een boek als “Persepolis” van Marjane Sartrapi dat zich in dezelfde tijd afspeelt is veel gelezen. Mensen die al bekend zijn met de linkse basisorganisatie Doorbraak (of AFA) zullen ook weten van het mensonwaardige Nederlandse vreemdelingenbeleid.

Wat Irani hier met haar boek aan toevoegt, is haar eigen stem en haar persoonlijke ervaringen. Deze ervaringen illustreren de problematiek waar het boek over gaat, en maken deze veel meer invoelbaar dan een politiek of journalistiek betoog kan doen.Daarnaast legt Iraniook de pijnlijke overeenkomsten tussen de verschillende vormen van onderdrukking bloot. De migrant of vluchteling die in het ‘paradijs’ Nederland opnieuw wordt geconfronteerd met willekeur, onverschilligheid en een onderdrukkend, patriarchaal systeem.

In een dankwoord voorin het boek wordt mede Doorbraak-collumnist en dichter Harry Westerink bedankt voor zijn bijdrage aan het boek. Het is opvallend dat zijn bijdrage aan het boek niet wordt geproblematiseerd. “Een ster in de spiegel” is immers een uitgesproken politiek en feministisch boek, wat op een pijnlijke wijze de macht van mannen over vrouwen, en Nederlanders over migranten blootlegt. Juist bij een boek met een dergelijk thema volstaat het niet de bijdrage van Westerink alleen kort in een dankwoord te noemen. Het blijft nu toch toch steeds een beetje in de lucht hangen wiens stem je hoort en wiens woorden je nu uiteindelijk leest.

Sowieso is reflectie niet het sterkste punt van het boek. Irani komt vaak enigszins passief over. Dit is goed voor te stellen door alle omstandigheden waar ze mee te maken heeft gekregen, maar hier wordt nauwelijks op ingegaan. Irani lijkt zo meer een slachtoffer dan de sterke, handelende persoon die tussen de regels door zo nu en dan naar voren komt. Irani besteedt veel meer woorden aan materiële zaken als make-up, kleding, woningen en allerhande spullen dan een reflectie op haar eigen daden en handelen. Op zich maakt dat het boek niet slechter leesbaar (de beschrijvingen van de gierigheid van haar schoonfamilie zijn qua stijl de hoogtepunten in het boek), maar het maakt Irani wel een iets minder sympathiek personage.

Ondanks deze aanmerkingen is het een vlot leesbaar boek, wat een persoonlijke noot toevoegt aan zaken waar ik als witte Nederlander normaal vooral in abstractie over lees. Bijzonder prettig is het dat Irani geen moment vervalt in oppervlakkige islamkritiek, of een ideologisch onderscheid maakt tussen een ‘primitief’ Iran en een ‘paradijselijk’ Nederland. Een valkuil waar andere teksten over hetzelfde onderwerp vaak in trappen. Zowel het gedeelte over Iran als dat over Nederland roepen steeds weer verbazing en afkeer op over alle narigheid waar Irani mee wordt geconfronteerd, en vooral bewondering voor het feit dat zij zich ondanks alles niet klein laat krijgen en nooit haar doel van vrijheid uit het oog verliest. Het boek is dan ook zeker een aanrader voor iedereen die geïnteresseerd is in religieus extremisme, het Nederlandse vreemdelingenbeleid of vrouwenstrijd.

Maarten, Medewerker AFA Nederland

De Nederlandse overheid heeft ondanks vele protesten uit zowel het binnenland als het buitenland nog steeds het onzinnige idee dat vluchtelingen opgesloten moeten worden. Vanaf het moment dat migranten in ons land aankomen lopen zij een grote kans dat zij opgesloten worden in zogenaamde vreemdelingendetentiecentra; dit geldt ook nog steeds voor gezinnen en kinderen. Bovendien vindt die opsluiting plaats onder slechte omstandigheden: minimale toegang tot medische en juridische hulp, agressieve bewaking, doorlopende intimidatie en manipulatie om medewerking aan terugkeer af te dwingen, zonder enig uitzicht op de duur van de detentieperiode.

In de afgelopen jaren zijn er al verschillende lawaaidemonstraties georganiseerd bij dit mensonterende sluitstuk van het Nederlandse migratiebeleid. Deze demonstraties zijn enerzijds bedoeld om aandacht te vestigen op het bestaan van deze gevangenissen van de uitzetindustrie en anderzijds willen de demonstranten hun steun betuigen met de mensen die daar opgesloten zitten. De lawaaibustour zal langs drie detentiecentra in Nederland gaan. Als eerste gaan we het detentiecentrum bij Schiphol-West. Nadat we de mensen binnen een “hart onder de riem hebben gestoken” zullen we in de bus onze route vervolgen naar Alphen a/d Rijn waar het grootste detentiecentrum van Nederland staat, waarin op dit moment 1000 mensen kunnen worden opgesloten. We zullen de tour eindigen bij het detentiecentrum Rotterdam-Airport. Tijdens de bustour zal er genoeg tijd zijn om te discussiëren over vervolgplannen voor de strijd tegen het racistische migratiebeleid van Nederland en de EU.

Wil je mee met de bustour, geef je dan van te voren op via info (at) no-border.nl zodat wij rekening met je kunnen houden. In Amsterdam kun je om 11.00 uur opstappen aan station Amstel (vanuit Utrecht in 18 minuten bereikbaar).
Zie voor de laatste updates en praktische info de website van Soli-Tours.

Laten we onze stem horen tegen opsluiting en deportatie!

Antifa Anton – Joost

Onder de loep- Fora vol Fortuynisten, Vrijheden en Realisten – Onderzoeksgroep Kafka

Cultuur: Beleef de oorlog met Striider – John Postma

Nieuw: de Vlaamse ‘Autonome Nationalisten’ – AFF/Verzet

Fotoreportage – Soest – BRD, 9 maart 2013 – Redactie Alert!

Valse hoop of rug tegen de muur? – Margreet Jenezon

Kort nieuws – Griekenland – Redactie Alert!

Kinderen zijn kinderen – Margreet Jenezon

Fotoreportage – Manifestatie ANS, Den Haag, 2 maart 2013 – Redactie Alert! en Onderzoeksgroep Kafka

De Wilders-kroniek – Redactie Alert!

Column Sticks and stones – .il.

Kroniek België – november 2012 – januari 2013 – Correspondent uit België

Kroniek december 2012 – Onderzoeksgroep Kafka

Wat schrijft rechts? – Gerrit de Wit

AFA-Winkel

Omgevallen boekenkast – Redactie Alert!

Bestel de Alert hier.

Aan de andere kant is activiteit van extreem-rechts in het openbaar sterk afgenomen. De PVV voert haar strijd met name in de media en in het parlement, en de kleinere groepjes houden zich met name bezig met borrelen en stickers plakken. AFA vind het nog steeds belangrijk om extreem-rechtse propaganda uit het straatbeeld te verwijderen. En ook hun acties en openbare bijeenkomsten waar hun denkbeelden worden verspreid vragen om tegenacties. Gelukkig vinden deze tegenwoordig echter nauwelijks nog plaats.

De AFA is geen actiegroep die alleen maar reactief achter extreem-rechts aanhobbelt. AFA moet dit ook niet zijn. Vanuit onze linkse basisbeginselen voeren wij actie tegen racisme en discriminatie, en in bredere zin tegen het uitsluiten van mensen om hun afkomst, huidskleur, geaardheid etc. Vanuit deze achtergrond voeren wij bijvoorbeeld al jarenlang actie tegen vreemdelingendetentie en het vluchtelingenbeleid van de staat in het algemeen.

Inmiddels alweer een half jaar geleden werd AFA Den Haag gevraagd of wij mee wilden helpen met een actiekamp van uitgeprocedeerde vluchtelingen. Deze vluchtelingen hadden al op diverse plaatsen in Nederland actie gevoerd tegen hun situatie (voor mee informatie zijn www.rechtopbestaan.nl). Aangezien wij deze strijd ondersteunen en van groot belang vinden hebben activisten van AFA zich direct ingezet voor het ondersteunen van deze strijd.

Deze inzet is niet geheel kritiekloos gebleven. Zo schreef Doorbraak in haar krant van december 2012 dat het bij het ondersteunen van dit soort acties zou kunnen gaan om “witte actievoerders die onbedoeld vluchtelingen in het nauw een gevoel van angst en complete machteloosheid aanpraten”.

Wij herkennen ons totaal niet in dit soort kritiek. Het gaat hier om vluchtelingen die zelf de straat op zijn gegaan om actie te voeren. Die zelf, vanuit een overtuiging in hun eigen kunnen om verandering teweeg te brengen, opkomen voor hun mensenrechten. Het gaar hier nadrukkelijk niet om zielige mensen die door een stel meelevende witten nog verder de grond ingepraat worden, om ze maar zo zielig mogelijk voor te stellen in de hoop op sympathie.

Integendeel; wij worden juist geïnspireerd door de volharding van deze vluchtelingen. Wij kunnen als AFA allerhande praktische ondersteuning aan hen bieden, mede ook door onze ervaring met het organiseren van bijvoorbeeld demonstraties. Maar de daadwerkelijke drive om actie te voeren tegen het verwerpelijke racistische beleid van de staat komt vanuit vluchtelingen zelf. Het is voor ons een eer om hen hierin te mogen ondersteunen, samen met zoveel andere gelijkgestemde groepen en individuen.

De komende tijd zullen op de AFA website regelmatig nieuwe artikelen verschijnen over dit onderwerp en andere actuele zaken. Houdt onze website dus goed in de gaten!

Onmenselijk Nederlands beleid
De omstandigheden waarin asielzoekers worden opgesloten in Nederland, zijn slechter dan die van een crimineel. Opsluiting kan oplopen tot wel 18 maanden zonder dat wij ooit een strafbaar feit hebben gepleegd. De detentie kan, na vrijlating, ieder moment opnieuw plaatsvinden. Met de komst van het nieuwe kabinet wordt ons verblijf in Nederland ook nog eens strafbaar gesteld. Maar uitgeprocedeerde asielzoekers zijn geen criminelen en mogen ook niet zo behandeld worden!

Actie
De laatste tientallen jaren hebben vele Nederlandse organisaties zich verzet tegen het Nederlandse vluchtelingenbeleid. Sinds 2011 hebben verschillende grote groepen vluchtelingen besloten uit de onzichtbaarheid van de illegaliteit te stappen. We hebben verschillende protestkampen opgezet om aandacht voor onze situatie te vragen. Maar ondanks ons protest is er tot op de dag van vandaag geen enkele verbetering gekomen in het Nederlandse vluchtelingenbeleid. Nu is het moment dat te veranderen. De vluchtelingen willen een oplossing. Samen kunnen we hier voor zorgen. Geen vluchteling op straat of in de cel! Kom naar de demonstratie en neem je tent mee voor een ééndaags tentenkamp!

13:00 Demonstratie vanaf de Vluchtkerk (Erik de Roodestraat 16, Amsterdam West) naar Museumplein
14:30 Manifestatie op het Museumplein met sprekers, actie en een ééndaags tentenkamp.

Meer info: http://vluchtelingenactie2013.nl/

De IND is het uitvoerend orgaan van het Nederlandse asielbeleid. Het is een cruciale schakel in het geheel van de uitvoering van het vreemdelingenbeleid en van de repressie waarmee deze samengaat. Het zijn IND-medewerkers die beslissen of iemand hier wel of niet mag blijven. Vluchtelingen, inclusief kinderen, die volgens de IND het land uit moeten worden vastgezet in detentiecentra of vrijheidsbeperkende locaties, in afwachting van deportatie of het op straat gegooid worden. Ook probeert de IND vluchtelingen te dwingen terug te keren naar een vaak verscheurd en vijandig geboorteland, waar hen geweld, onderdrukking, armoede en/of honger wacht.

Vorig jaar augustus protesteerden uitgeprocedeerde asielzoekers zelf met een kamp bij het IND-kantoor in Zwolle. Na enkele dagen werden zij met geweld en enige tientallen arrestaties door de politie verwijderd, nadat burgemeester Meijer (VVD) de demonstratie op oneigenlijke gronden had verboden.

Het No Border Netwerk Nederland is opgericht in 2012. Het netwerk gaat uit van onder meer vrijheid van beweging (“no borders, no nations”) en van een antikapitalistische beweging en wil op buitenparlementaire wijze veranderingen teweeg brengen. Iedereen die op een grassroots-achtige wijze actief wil zijn tegen het migratiebeleid kan gebruik maken van de mogelijkheden van het netwerk.

Alle vluchtelingen vrij! Geen mens is illegaal! Solidariteit met de protesterende vluchtelingen in Den Haag en Amsterdam!

Een deel van de vluchtelingen die protesteerden in tentenkampen in 2011 en 2012 in Ter Apel hebben onderdak gekregen in verschillende AZC’s. Buiten dat er in het AO gesproken gaat worden over terugkeer van bijvoorbeeld gezinnen, opvang en detentie zal ook aan de orde komen dat staatssecretaris Fred Teeven de groepen vluchtelingen die na Ter Apel onderdak hebben gekregen weer op straat wil zetten. Ondanks dat wij al vanaf 2011 actievoeren tegen rechteloosheid gaat Nederland door met vluchtelingen uitsluiten en op straat zetten.

Wij kunnen niet terug naar het land waar wij vandaan komen omdat wij daar ons leven niet zeker zijn, maar ook hier worden ons onze mensenrechten ontzegd. Wij willen na jaren van onzekerheid, opsluiting in detentiecentra en uitsluiting van alle mensenrechten verblijfsrecht zodat wij een menswaardig bestaan kunnen opbouwen.

Daarom demonstreren wij:

Dinsdag 12 maart:
De avond voor het debat in Den Haag zullen wij demonstreren door de Haagse binnenstad onder het motto ‘Wij willen verblijfsrecht en het recht op bestaan’!
Tijd: 19:00
Locatie: Julianaplein (voor Centraal Station).

Dinsdag op woensdagnacht 12/13 maart:
Daarna zullen wij de nacht doorbrengen op het Plein voor de Tweede Kamer in de situatie waar velen van ons nu al in zitten en ze nog meer mensen in willen dwingen: op straat, zonder zorg, zonder werk, zonder vooruitzicht op een menswaardig bestaan.

Woensdag 13 maart:
Wij zullen s’ochtends om 10:00 met zo veel mogelijk mensen bij het debat aanwezig zijn tot de zaal vol zit. De rest van de mensen zal op het Plein protesteren.

Wij hebben iedereen nodig om de acties tot een succes te maken. Daarom roepen wij iedereen op om naar de acties te komen tegen dit onmenselijke beleid. Samen kunnen we een verschil maken!

Wij willen onderdak, werk en verblijfsrecht!

Bron: Recht op Bestaan
English call out

Barry Kluft

De eerste actie maakte deze koerswijziging direct duidelijk, maar niet echt populair. Naast Barry Kluft waren nog 12 andere rechts-extremisten aanwezig, waaronder Paul Peters, Wietze van Dijk en Tom van den Hoek.

Links: Paul Peters

ANS belooft in de toekomst nog meer actie te gaan voeren, maar of ze als organisatie ook gaan groeien is de vraag. Ondanks dat het tot nu toe een marginaal groepje blijkt, is het nog steeds belangrijk om dit soort geweldadige rechts-extremisten in de gaten te blijven houden. Mochten tegen de verwachtingen in meer mensen zich aansluiten bij deze club dan is het van belang hier actie tegen te ondernemen.

(1) http://kafka.antenna.nl/?p=1259

De nieuwe Alert! is uitgekomen, de inhoudsopgave staat hieronder. Ook lanceert Alert! een nieuwe website, http://www.alertmagazine.nl waar de inhoud van alle papieren edities van Alert! uit 2011 en 2012 volledig online staat. Deze nummers waren eerder nog niet digitaal beschikbaar, dus alles bij elkaar geeft dat een volledig beeld van de stand van zaken rond extreemrechts en de PVV in Nederland. De site http://www.alertmagazine.nl krijgt een dynamisch karakter, dus abonneren op de RSS-feed is een aanrader!

De site www.alertafa.nl blijft uiteraard online als archiefsite.

Redactie Alert!

Inhoudsopgave: Alert! oktober 2012, nr. 3, jrg. 16

Kort door de bocht – Redactie Alert!

Onder de loep: Paul Peters – Onderzoeksgroep Kafka

Wat schrijft rechts? – Gerrit de Wit

Wie is het? – Mike Brand & Robert-Jan Koelewaard – Aafke Broekhuis

Kroniek – juni 2012 – Onderzoeksgroep Kafka

Geschiedenis van het Vlaams-nationalisme (deel VI) – De Oorlogsbedevaarten -
correspondente uit België

Cultuur – Hardcorepunk rechtsom – John Postma

De Wilders-kroniek – Redactie Alert!

Terugblik op Nunes – Onderzoeksgroep Kafka

Wilderswatch – De verkiezingen voor de PVV – Redactie Alert!

Column – Eikel -il

`Nationalsozialistischer Untergrund´ – Redactie Alert!

Kroniek België – Mei – Juli 2012 – Correspondenten België

Fotoreportages – Redactie Alert!

Omgevallen boekenkast – Redactie Alert!

Een abonnement op het tijdschrift Alert! heb je al vanaf EUR 15 per jaar (4 nummers) op ING 6896749 t.n.v. Alert, Utrecht

Vrouwen t-shirt:
Van XL t/m S